Met grote concentratie wordt de viltstift over het lege tekenblad bewogen. Heel langzaam komen kleuren tot leven en zien we wat er in het hoofd van Chris omgaat. Hoe hij Finland beleefde. Welke details hij elke dag zag. Zie jij ze ook?
We nemen je mee in zijn verhaal!
Het is precies een jaar geleden dat we samen in Finland waren. Een prachtige reis met ongelooflijk mooie momenten samen. Chris ging mee op een reis die ik gidsde. Met mensen die de wereld van autisme nauwelijks kenden. Ze verbaasden zich over wat Chris allemaal kon. Hoe sterk hij was, hoe hij klaar stond voor iedereen en hoe hij zo puur zichzelf was. Zonder enige schaamte, terughoudendheid en met heel veel plezier. Ze ontdekten hoe verbinding zonder woorden eruit kan zien en allemaal, stuk voor stuk, zeiden ze achteraf hoeveel ze van hem geleerd hadden deze week.
‘Chris liet me zien hoe het leven kan zijn als je elke dag leeft zonder masker op.’
-Amira, medereizigster in Finland-
Chris tekende de reis van begin tot einde. Elke tekening krijgt meer details, tot op het moment dat hij terugvliegt en er zoveel te zien is op de vliegveld-tekeningen dat je bijna niet meer weet waar je moet kijken! Geniet hieronder van zijn verhaal!
Ik mag met het vliegtuig naar Finland! Dat vind ik heel spannend. Maar ik heb wel veel zin! De assistentie helpt mij goed en ik mag in een grote skelter met de assistentie-mevrouw door het vliegveld rijden.
We gaan eerst sneeuwschoen wandelen. Naar een hele hoge berg. Het waait heel hard. En ik zie voor het eerst rendieren. In een klein hutje drink ik chocomel. De wc is buiten en er zit sneeuw op de wc bril.
Ik slaap met Ted in een mooie kamer. Soms ga ik even op bed liggen om een dutje te doen. Ik leg altijd al mijn kleren klaar. Dat is makkelijk voor de volgende dag. De sneeuw zit voor mijn raam.
Ik ga skien. Dat is leuk! Soms ga ik hard de berg af. Dat is een beetje wiebelig. Dan moet ik een beetje gillen. Maar ik kan het heel goed, zegt Ted. Ik trek ook de slee op ski’s als we naar de hut gaan om te slapen.
Ik bak worstjes in de open haard. Dat is anders dan op de bbq! Ik heb het hout gehakt voor een mooi vuur. Dat moet ik buiten in de sneeuw hakken. De andere mensen vinden dat te koud. Ik hak houtjes voor iedereen.
Ik ga met Ted op de hondenslee. De honden blaffen heel hard. Ik mag ook sturen. Ik let goed op de meneer op de sneeuwscooter. Soms moet ik de slee duwen als we bergop gaan. Dan ren ik heel hard.
Op de vrije dag ga ik shoppen met Ted. Ik zie het huis van de kerstman! En ik zie hele mooie glazen voor biertjes. We kopen een lekker gebakje en een kadootje voor papa en mama.
Ik ga met Ted naar de sauna. Dat is heel warm. Ik vind het wel lekker. Er zitten veel mensen in de sauna. We moeten op een houten plankje zitten. En de stoom sist.
Na de sauna gaan we in het ijsbad. Ik doe dat drie keer! Het is heel koud. Er drijft ijs op het water. Ik vind het wel spannend. En ik durf ook met mijn hoofd onder water.
We gaan fietsen in de sneeuw. De fiets heeft hele dikke banden. Het schakelen vind ik moeilijk en ik val in de sneeuw. Dat geeft niks. Maar ik neem de korte ronde want ik ga bij de kachel zitten.
Ik ga met de hele groep naar een restaurant. Ik eet voor het eerst rendiervlees. Dat vind ik heel lekker.
Ik stijg op in Finland. Ted zwaait me uit. Ik vind vliegen heel leuk! Ik zit bij het raam en kan alle sneeuw zien. Ik kijk de hele weg naar beneden naar alle bergen en sneeuw.
Ik ga landen in Wenen. Het vliegtuig is rood en wit. Ik moet hier overstappen. De assistentie wacht op mij. Ik eet de broodjes uit Finland om te lunchen.
Ik kom aan in Nederland. In Amsterdam. Het vliegtuig maakt een sis-geluid bij het landen. Het is heel laat! De assistentie komt mij ophalen.
Ik zie papa en mama op Schiphol. Dat is leuk. En Timmie, de hond, is er ook. Ik ben moe. Ik zeg dankejwel tegen de assistentie.
Ik eet met papa en mama het gebakje uit Finland. Met koffie. Ik geef ook mijn kadootje. En dan ga ik naar bed.
